2026, Volume 130, Issue 1
Doktryna francuska wobec kary więzienia
Jarosław Szymanek1, - -2, Jarosław Szymanek1
-------------------------------------------------------------------------------------------------
1Instytut Badawczo-Rozwojowy , Akademia Wymiaru Sprawiedliwości
2-, -
Autor korenspondencyjny: Jarosław Szymanek; Instytut Badawczo-Rozwojowy , Akademia Wymiaru Sprawiedliwości ; email: jaroslawszymanek@o2.pl
Streszczenie
<p>Artykuł przedstawia podejście doktryny francuskiej do kary więzienia. Doktryna przyjmuje, że więzienie we współczesnych czasach jest czymś oczywistym. Mimo tego doktryna ta wskazuje na ciągły deficyt jeśli chodzi o poważne zajęcie się tematem kary więzienia, ponieważ nauki penalne generalnie bardziej zajmują się kwestią kary jako takiej, aniżeli jej szczególną, kwalifikowaną postacią jaką jest kara więzienia. Stąd przedstawiciele prawa karnego, penologii, penitencjarystyki oraz resocjalizacji ciągle próbują przyjąć optymalną definicję kary więzienia. Dość zgodnie przy tym przyjmują, że karę tę znamionuje pięć cech podstawowych, tj. 1) wykonywanie w miejscu odosobnienia (cela więzienna); 2) rozstrzyganie o karze zawsze przez sąd; 3) przyjęcie, że kara ta jest sankcją za dokonane przestępstwo; 4) uznanie, że kara więzienia mocno stygmatyzuje; 5) ma wymiar czasowy i 6) poddaje osadzonego szczególnemu reżimowi dyscypliny.</p> <p>Rozważając karę więzienia doktryna francuska zwraca jeszcze uwagę na jej źródła. Dowodzi, że tak jak zazwyczaj się kojarzy, nowoczesna kara więzienia ma rzeczywiście związek z rewolucją francuską i ideałami racjonalności, humanitaryzmu i wiarą w resocjalizację, ale też ma swoje istotne źródła kościelno-kanoniczne, gdyż pierwowzorem dla dzisiejszej kary więzienia były sankcje dyscyplinarne wprowadzane od XII wieku w klasztorach katolickich, co było odpowiedzią na problem transgresji norm przez braci zakonnych, a co w rezultacie zaowocowało koncepcją więzienia postrzeganego jako „ziemski czyściec”.</p> <p> </p>
Słowa kluczowe
Francja, doktryna prawnicza, historia więzienia, więzienie, kara więzienia
French legal doctrine on prison sentences
Summary
This article presents the French approach to imprisonment. The doctrine assumes that imprisonment is a given in modern times. Despite this, this doctrine demonstrates a persistent deficit in seriously addressing the topic of imprisonment, as penal sciences generally focus more on punishment itself than on its specific, qualified form, which is imprisonment. Therefore, representatives of criminal law, penology, penitentiary studies, and resocialization constantly strive to adopt an optimal definition of imprisonment. They agree, quite unanimously, that this punishment is characterized by five basic characteristics: 1) execution in a place of isolation (a prison cell); 2) punishment is always decided by a court; 3) the assumption that this punishment is a sanction for the crime committed; 4) the recognition that imprisonment is strongly stigmatizing; 5) it has a temporary dimension; and 6) it subjects the inmate to a special disciplinary regime.
When considering the prison sentence, French doctrine further emphasizes its origins. It argues that, as is usually assumed, the modern prison sentence is indeed linked to the French Revolution and the ideals of rationality, humanitarianism, and a belief in rehabilitation. It also has significant ecclesiastical and canonical roots, as the prototype for today's prison sentence was the disciplinary sanctions introduced in Catholic monasteries from the 12th century onward, a response to the transgression of norms by monks, which ultimately resulted in the concept of prison being perceived as an "earthly purgatory."
Warning: implode(): Invalid arguments passed in /home/www-data/journalstube.com/application/views/pwp/scripts/view/abstract.phtml on line 172
